Grodzisk Mazowiecki ul. Okrężna 51 22 888 55 55
Zaznacz stronę

Czym jest Ozonoterapia?

Czym jest ozonoterapia i w jakim celu się ją stosuje?

Ozonoterapia jest bezpieczną, wystandaryzowaną oraz potwierdzoną w badaniach klinicznych metodą wspomagającą leczenie różnorodnych schorzeń, szczególnie tych wywołanych  przez lekooporne szczepy bakterii i wirusy. Jest ona również skutecznym sposobem na dotlenienie tkanek i narządów, poprawę warunków krążenia krwi w naczyniach, podniesienie odporności oraz wzmocnienie ogólnej kondycji organizmu.

 

Zabiegi Ozonoterapii wykonywane są w naszej Przychodni, po wcześniejszej konsultacji z Lekarzem, na której Pacjent jest kwalifikowany do zabiegu.
W celu umówienia wizyty prosimy o kontakt z naszą Rejestracją pod numerem 22 888 55 55

 

Jakie są korzyści ze stosowania ozonoterapii?

Ozonoterapia bazuje na leczniczym wykorzystaniu właściwości O3, gazu rozpuszczalnego w wodzie. Podany wewnętrznie: np. w postaci kroplówki z naozonowanej soli fizjologicznej czy autohemotransfuzji, Ozon ma szereg właściwości leczniczych:

  • Ozon zajmuje pierwsze miejsce w grupie preparatów mikrobójczych, w szczególności bakterio-, wiruso- i grzybobójczych, dlatego Ozonoterapia wykazuje dużą skuteczność we wspomaganiu leczenia tych chorób, w których stwierdza się całkowitą oporność bakterii na różnego rodzaju antybiotyki i sulfonamidy.
  • Ozon znacząco podnosi poziom zaopatrzenia tkanek w tlen

◊ Ozon nie tylko znacznie zwiększa frakcję tlenu we krwi, ale też powoduje wzrost aktywności łańcucha oddechowego poprawiając tym samym wykorzystanie tlenu przez tkanki.

◊ Ozon powoduje wzrost absorbcji tlenu w pęcherzykach płucnych.

◊ Ozon ułatwia dyfuzję tlenu do krwinek czerwonych oddziaływując na ich błony komórkowe.

◊ Ozon usprawnia oddawanie tlenu z hemoglobiny do tkanek.

 

  • Ozon poprawia warunki krążenia krwi w naczyniach:

◊ Obniża lepkość oraz gęstość krwi, co ułatwia jej cyrkulację.

◊ Zapobiega powstawaniu skrzepów  (hamuje rulonizację i zlepianie się krwinek czerwonych, zapobiega również zlepianiu się płytek krwi poprzez łączenie się z glutationem płytek).

◊ Uelastycznia błonę komórkową erytrocyta, przez co krwinki czerwone łatwiej przemieszczają się przez naczynia włosowate.

◊ Obniża stężenia lipidów całkowitych, cholesterolu i trójglicerydów.

  • Ozon usuwa z krwiobiegu pływające w nim martwe erytrocyty oraz wszelkie inne zanieczyszczenia. Uwalnia tym samym organizm od nagromadzonych „śmieci” spowalniających krążenie krwi oraz utrudniających procesy metaboliczne.  Działanie O3 jest zatem także oczyszczające.
  • Ozon powoduje wzrost odporności  – pobudza układ immunologiczny i produkcję limfocytów T. Jego działanie jest podobne do działania szczepionek.

W zależności od jednostki chorobowej, Ozon może być podawany WEWNĘTRZNIE: na przykład w postaci Kroplówki Ozonowej czy Autohemotransfuzji, lub ZEWNETRZNIE: na przykład w postaci Rękawa czy Buta Ozonowego wypełnionych mieszaniną tlenu z ozonem,  do których pacjent wkłada zmienioną chorobowo kończynę (metoda ta wykorzystywana jest przy leczeniu trudno gojących się ran, odleżyn, owrzodzeń, stopy cukrzycowej itp.).

 

Co czyni z Ozonu sprzymierzeńca w walce z bakteriami, wirusami i grzybami?

Właściwości  bakteriobójcze

Będąc aktywną formy tlenu, ozon wykazuje silne właściwości bakteriobójcze. Jego działanie polega na:

  1. Zablokowaniu systemu kontroli enzymatycznej komórki bakterii, co umożliwia wniknięcie  cząsteczek ozonu do jej wnętrza.
  2. Ozon następnie blokuje funkcje życiowe bakterii oraz niszczy  jej DNA. Bakterie raz zniszczone przez ozon nie są w stanie ani mutować ani uodpornić się na jego działanie.  Leczenie Ozonem ma zatem  tę olbrzymią zaletę, że nie wyzwala odporności szczepów mikroorganizmów. Stąd wysoka efektywność terapii ozonowej,  skutecznej nawet w przypadku lekoopornych bakterii. Należy dodatkowo podkreślić, że zdrowe komórki organizmu człowieka, dzięki swoim mechanizmom obronnym, pozostają w całym procesie nietknięte.

Szczególnie wrażliwe na działanie Ozonu są bakterie beztlenowe takie jak:

  • Pseudomonas aeruginosa
  • Staphylococcus aureus
  • Staphylococcus haemolyticus
  • Escherichia coli
  • Proteus vulgaris
Pierwsze wykorzystanie ozonu miało miejsce podczas I wojny światowej w 1840 roku przez jego odkrywcę: Frederick’a Schonbein’a. Polegało ono na sterylizacji sal operacyjnych oraz narzędzi chirurgicznych. Od  końca XIX wieku ozon używany jest powszechnie do dezynfekcji wody pitnej oraz środków spożywczych. Działanie bakteriobójcze ozonu jest 300 razy większe od chloru!

 

Właściwości przeciwwirusowe i antygrzybiczne

Lecznicze właściwości Ozonu nie ograniczają się do jego zdolności unicestwiania bakterii. Stanowi on także niezastąpiony środek pomocniczy w walce z wirusami. Zahamowanie rozwoju wirusa przez Ozon dokonuje się w dwóch etapach:

  1. W pierwszym rzędzie dochodzi do utlenienia nienasyconych kwasów tłuszczowych błony komórkowej zarażonych wirusem komórek.
  2. Po wniknięciu ozonu do wnętrza zainfekowanych komórek, zatrzymuje on rozwój wirusa. Dochodzi wtedy do utlenienia n-acetyloglikozaminy na powierzchni wirusa, przez co nie może on wejść w reakcję z odpowiednimi receptorami na powierzchni komórki, skutkuje to zatrzymaniem aktywności wirusa.

Wirusy szczególnie wrażliwe na działanie ozonu to:

  • Polio
  • Adeno
  • Echo
  • Cox
  • Herpes A i B
  • Retro

Ozon wykazuje także dużą skuteczność jako środek pomocniczy w leczeniu chorób wywołanych przez grzyby takie jak:

  • Candida albicans
  • Trichophyton
  • Microsporium i inne

Ozon współczesnym „eliksirem młodości”?!

Poprawa utlenowania tkanek oraz działanie metaboliczne Ozonu

Liczne badania potwierdziły szereg korzystnych oddziaływań ozonu na organizm ludzki. Oto niektóre z tych oddziaływań:

  • Ozon znacząco podnosi poziom natlenowania tkanek w organizmie

◊ Ozon nie tylko znacznie zwiększa frakcję tlenu we krwi, ale też powoduje wzrost aktywności łańcucha oddechowego poprawiając tym samym wykorzystanie tlenu przez tkanki.

◊ Ozon powoduje wzrost absorbcji tlenu w pęcherzykach płucnych.

◊ Ozon ułatwia dyfuzję tlenu do krwinek czerwonych oddziaływując na ich błony komórkowe.

◊ Ozon usprawnia oddawanie tlenu z hemoglobiny do tkanek.

  • W natlenionym ustroju znacznie sprawniej przebiegają wszelkie procesy metaboliczne. Efektem tego jest podniesienie wydolności całego organizmu: nie bez powodu terapia Ozonem jest tak chętnie stosowana przez sportowców. U osób stosujących Ozonoterapię często następuje także zdrowy spadek masy ciała.

Działanie metaboliczne Ozonu

  • zwiększenie aktywności enzymatycznego układu antyoksydacyjnego
  • zwiększenie peroksydacji lipidów krwi i w błonach komórkowych
  • zwiększenie  aktywności enzymów glikolizy w erytrocytach, aktywacja cyklu cytrynowego
  • działanie immunostymulujące  i immunomodulujące
  • działanie na metabolizm lipidów (obniżenie chol. LDL)
  • zwiększenie wrażliwości komórek nowotworowych na promieniowanie jonizujące

 

  • Ozon poprawia warunki krążenia krwi w naczyniach:

◊ Obniża lepkości oraz gęstości krwi, co ułatwia jej cyrkulację.

◊ Zapobiega powstawaniu skrzepów  (hamuje rulonizację i zlepianie się krwinek czerwonych, zapobiega również zlepianiu się płytek krwi poprzez łączenie się z glutationem płytek).

◊ Uelastycznia błonę komórkową erytrocyta, dzięki czemu krwinki czerwone łatwiej przemieszczają się przez naczynia włosowate.

◊ Obniża stężenia lipidów całkowitych, cholesterolu i trójglicerydów.

  • Ozon usuwa z krwiobiegu pływające w nim martwe erytrocyty oraz wszelkie inne zanieczyszczenia. Uwalnia tym samym organizm od nagromadzonych „śmieci” spowalniających przepływ krwi oraz utrudniających procesy metaboliczne.  Działanie O3 jest zatem także oczyszczające.

Należy wszakże podkreślić, że stosowanie ozonoterapii nie zwalnia nas od przestrzegania zdrowej, zbilansowanej diety bogatej w witaminy oraz wartości odżywcze. Nie zastąpi on zdrowego, czyli aktywnego trybu życia oraz dostatecznej ilości snu. Dopiero gdy zadbamy o te wszystkie elementy, możemy spodziewać się znaczącej poprawy stanu zdrowia.

 

W jaki sposób Ozon podnosi odporność organizmu?

Działanie immunostymulujące ozonu

W procesie łączenia się Ozonu z krwią prawie natychmiast dochodzi do rozpadu ozonu na tlen.  Procesowi temu towarzyszy powstanie OZONKÓW (peroksydów), które mają działanie immunostymulujące. Podnoszą one odporność organizmu pobudzając produkcję białych krwinek – oddziaływują podobnie do szczepionek.

 

Mechanizm działania ozonków:

  • ozonki to katalityczne nośniki tlenu
  • ozonki mają cechy wolno-rodnikowe, ale wypierają inne wolne rodniki tlenowe
  • pobudzają aktywność układu enzymatycznego antyoksydacyjnego (katalaza, dysmutaza ponadtlenkowa, peroksydaza glutationowa)
  • wpływają na metabolizm erytrocytów
  • działają immunostymulująco

 

Czy istnieją skutki uboczne ozonoterapii?

Jak donosi Przegląd Amerykańskiego Towarzystw­­­a Hematologicznego (Journal of American Society of Hematology) z 1  września 1992, ” Terapie ozonem  zaliczają się do najbezpieczniejszych jakie kiedykolwiek były stosowane.    Europejskie  badania przeprowadzone na próbie 5.500.000 zabiegów wykorzystujących ozon,  wykazało odsetek skutków ubocznych na poziomie 0,0007%,  prawdopodobnie najniższy jaki dotąd odnotowano w jakichkolwiek terapiach medycznych.  Skutki uboczne (takie jak gorączka i osłabienie) są niegroźne i krótkotrwałe.”

 

Zabiegi ozonoterapii wykonywane w naszej przychodni:

Ozonoterapia na świecie

Znajdująca potwierdzenie w badaniach naukowych oraz testach klinicznych, ozonoterapia jest wystandaryzowaną, bezpieczną oraz skuteczną metodą wspomagającą leczenia wielu chorób. W medycynie światowej obecna jest od lat: terapia ozonem jest dziś dostępna w 50 państwach, a praktykuje ją  ponad 26.000 lekarzy i pracowników służby zdrowia.

W 1972 powołano do życia Medical Ozone Society¹. Głównym celem stowarzyszenia była koordynacja podstawowych aspektów ozonoterapii, które w połączeniu z badaniami nad oddziaływaniem O3 na organizm ludzki doprowadziłyby do powszechnego uznania terapii ozonem jako metody wspomagającej leczenie. Drugim dążeniem członków stowarzyszenia był wzrost bezpieczeństwa ozonoterapii. Dlatego też, wszelkie, związane nawet z najmniejszym potencjalnym zagrożeniem metody podawania gazu zostały wyeliminowane i zastąpione nowoopracowanymi, bezpiecznymi technikami aplikacji. Znacznym obostrzeniom poddano również normy higieniczne obowiązujące podczas przeprowadzania terapii z użyciem ozonu, a na podstawie przeprowadzanych badań klinicznych określono szereg standardów dotyczących kwestii takich jak dawkowanie, wysokość stężeń oraz formy aplikacji. Dane te są na bieżąco uaktualniane i udostępniane lekarzom.

Wraz ze wzrostem zainteresowania ozonem, a szczególnie wraz z poszerzeniem wiedzy na temat oddziaływania O3 na komórki systemu odpornościowego człowieka (V. Bocci), ozonoterapia zaczęła powoli wychodzić z cienia zyskując miano metody opartej na podstawach naukowych. Celem zwiększenia efektywności zabiegów leczniczych z wykorzystaniem ozonu medycznego, członkowie europejskich stowarzyszeń ozonoterapii postanowili zacieśnić współpracę. Połączyli siły zakładając European Cooperation of Medical Ozone Societies (EUROCOOP). Jednym z najważniejszych zadań Stowarzyszenia jest ujednolicenie standardów leczenia ozonem: określenie zalecanych stężeń gazu oraz podanie wytycznych co do sposobu dawkowania O3 podczas terapii. Zadaniem poszczególnych stowarzyszeń członkowskich jest następnie rozpowszechnianie otrzymanej wiedzy wraz z wytycznymi, organizowanie szkoleń i seminariów dla lekarzy.

Co dwa lata EUROCOOP organizuje, kolejno w jednym z krajów członkowskich, ogólnoeuropejski kongres ozonowy, składający się z wykładów, seminariów oraz warsztatów. Materiały z poszczególnych kongresów dostępne są w formie CD.

Jeżeli chodzi o Polskę, obecnie jesteśmy w trakcie zakładania, a raczej reaktywacji Polskiego Towarzystwa Ozonoterapii, któremu przewodniczył Prof. Zygmunt Antoszewski, pionier ozonoterapii w Polsce². Spotkanie założycieli odbyło się w Ciechocinku 17 września 2016 r.

9 kwietnia 2005 roku  w New Delhi w Indiach utworzone zostało ogólnoświatowe stowarzyszenie World Federation of Ozone Therapy (WFOT). Obecnie siedziba Stowarzyszenia znajduje się we Włoszech, w Bolonii. WFOT jest organizacją non-profit, stawiającą sobie za cel promowanie terapii ozonowej w różnych dziedzinach medycyny. Zwoływane w tym celu międzynarodowe konferencje mają za zadanie umożliwić lekarzom praktykującym ozonoterapię, wymianę obserwacji i doświadczeń. Ważnym aspektem zjazdów jest także możliwość zapoznania się z najnowszymi wynikami badań.

Oficjalnym organem prasowym WFOT jest International Journal of Ozone Therapy. Czasopismo to publikuje oryginalne i kliniczne obserwacje dotyczące ozonoterapii, opisy nowych technik i procedur, raporty z poszczególnych przypadków, a także  artykuły na temat etycznego oraz społecznego aspektu opieki zdrowotnej.

Obecnie terapia ozonem jest dopuszczona prawnie i stosowana z powodzeniem w: Niemczech, Włoszech, Francji, Rosji, Rumunii, Polsce i Ukrainie, w Czechach, na Węgrzech, w Jugosławii, Bułgarii, Izraelu, Japonii, Malezji, Singapurze, Brazylii, na Kubie, w Meksyku, Zjednoczonych Emiratach Arabskich oraz w Kanadzie i w większości stanów Stanów Zjednoczonych.

Na świecie istnieje ponad 40 stowarzyszeń ozonoterapii, z czego większość jest zrzeszona z WFOT. Poniżej lista najbardziej aktywnych towarzystw ozonoterapii na świecie:

Argentyna – Argentine Medical Association of Oxygen Ozone Therapy

Brazylia – Brazilian Association of Ozone Therapy, ABOZ

Chiny – China Federation of Ozone Therapy (CFOT)

Kuba – The Ozone Research Center

Niemcy – German Medical Society for Ozone Application in Prevention and Therapy

Austria – Austrian Mutual Interest Association of Ozone/Oxygen Therapists

Szwajcaria – Swiss Medical Society for Ozone and Oxygen

Włochy – Scientific Society of Oxygen Ozone Therapy (SIOOT) , Italian Federation of Oxygen Ozone Therapy (FIO)

Turcja – Medical Ozone Therapy Association (MODER)

Hiszpania – Spanish Association of Medical Professionals in Ozone Therapy (AEPROMO), Application Spanish Scientific Association of Oxygen-Ozone Therapy

Ekwador – Ecuadoran Society of Ozone Therapy

Egipt – Egyptian Medical society for the Ozone Therapy and Complementary Medicine

Indie – Ozone Forum of India and World Federation Oxygen Ozone Therapy

Japonia – Japanese Society of Oxidative

Meksyk – Mexican Association of Ozone Therapy (AMOZON)

Rosja – Russian Association of Ozone Therapy

Ukraina – Ukrainian Association of Ozone Therapy

Stany Zjednoczone – American Academy of Ozonotherapy (AAOT)

Grecja – Greek Scientific Association of Oxygen – Ozone Therapy

Na podstawie I Międzynarodowej Konferencji Ozonowej Ciechocinek 2016 oraz informacji zawartych na oficjalnych stronach World Federation of Ozone Therapy (WFOT) i European Cooperation of Medical Ozone Societies (EUROCOOP), opracowała Luiza Cent

 

Jeszcze kilka informacji dla dociekliwych:

Czym jest ozon?

O3 jest gazem który naturalnie występuje w atmosferze na wysokości około 30 km. nad ziemią.   Powstaje on z tlenu na skutek wyładowań elektrycznych oraz promieniowania słonecznego. Posiada charakterystyczny zapach wyczuwalny czasem w powietrzu po burzy. Ozon wykorzystywany w celach medycznych wytwarzany jest w specjalnym urządzeniu, które za pomocą promieni ultrafioletowych lub przy użyciu wyładowań koronowych, rozszczepia tlen na pojedyncze atomy. Te ostatnie łączą się następnie ze sobą tworząc ozon, czyli trójatomową cząsteczkę tlenu O3.

 

Największa część gazu – ok. 90% znajduje się stratosferze, na wysokości pomiędzy 20 a 50 km tworząc warstwę zwaną ozonosferą. Powstaje ona na skutek reakcji fotochemicznej: tlen zawarty w górnej warstwie atmosfery zostaje zbombardowany przez promieniowanie nadfioletowe, w skutek czego dwuatomowe cząsteczki tlenu ulegają rozbiciu na pojedyncze atomy. Następnie, w efekcie zderzania się tlenu z jego atomami dochodzi do utworzenia trójatomowej cząsteczki tlenu O3, czyli ozonu.

 

Niektóre fakty:

Ozon został odkryty w 1840 roku przez Christiana Friedricha Schönbeina z Uniwersytetu Bazylejskiego. Szwajcarski naukowiec opisał właściwości gazu oraz nadał mu nazwę ze względu na charakterystyczny zapach od greckiego słowa oznaczającego właśnie zapach: „ozein”.

W 1857 Werner von Siemens wynalazł pierwszy laboratoryjny generator ozonu, tzw. lampę ozonową.

Opatentowanie generatora do przemysłowej produkcji ozonu miało nastąpić dopiero czterdzieści lat pòźniej, w 1896 roku za sprawą Nikola Tesli, założyciela „Tesla Ozon Co”. W 1900 Tesla zaczął sprzedawać swoje generatory lekarzom, którzy wykorzystywali je do ozonoterapii. W ofercie posiadał on również oliwę ozonowaną otrzymywaną przez przepuszczanie ozonu przez oliwę z oliwek. Takie naozonowane oleje są dziś dość popularne.

Ozonoterapia jest dziś rozpowszechnioną metodą wspomagającą leczenie. Stosowana jest w 50 krajach, a praktykuje ją ponad 26.000 lekarzy oraz pracowników służby zdrowia.

W Polsce pierwsze zastosowanie ozonu w celach leczniczych miało miejsce dopiero w 1986 roku za sprawą prof. dr hab. n. med. Zygmunta Antoszewskiego. Wraz z prof. Gierek-Łapińską wprowadził on krople ozonowe do leczenia stanów zapalnych oczu, natomiast z prof. Kazibutowską zastosował ozonoterapię dożylną sposobem autohematransfuzji w leczeniu chorych na stwardnienie rozsiane.


¹ W 1992 roku Towarzystwo zostało przemianowane na Medical Society for Ozone Application in Prevention and Therapy.

² W prowadzonej przez profesora Antoszewskiego Przyszpitalnej Poradni Ozonoterapii w Katowicach przeprowadzono, w latach 1986-‘93, łącznie ponad 26.000 zabiegów, w tym w „leczeniu powikłań zaawansowanej miażdżycy tętnic kończyn dolnych, owrzodzeń kończyn dolnych w przebiegu cukrzycy i schorzeń naczyń żylnych, w schorzeniach okulistycznych, w leczeniu trudno gojących się ran różnego pochodzenia oraz przetok, a także w leczeniu wybranych schorzeń dermatologicznych.” Piotr Kanpik, fragment przemówienia wygłoszonego podczas I Międzynarodowej Konferecji Ozonowej, Ciechocinek 2016.

 

Jeżeli chcą Państwo umówić się na Konsultację u naszego Lekarza prosimy o kontakt z naszą Rejestracją 22 888 55 55.